Υπάρχουν στιγμές που ανοίγεις τα μάτια και βλέπεις όσα δεν μπορούσες μέχρι σήμερα να δεις, να καταλάβεις και να νιώσεις…

Υπάρχουν στιγμές που έχεις την ανάγκη να κλήσεις τα μάτια και να πας μια μικρή βόλτα στα σκοτεινά και άλλοτε φωτεινά μονοπάτια της ζωής σου, να δεις από ψιλά όλα όσα έζησες και όλα όσα πέρασες μέχρι σήμερα και κάπου εκεί να νιώσεις τις ανάγκες σου, να δεις τα λάθη σου, όλα όσα δεν μπόρεσες να καταλάβεις όταν έγιναν….και τότε ανοίγεις τα μάτια και προχωράς……

Κάποιες άλλες φορές ζεις απλά ότι εσύ βλέπεις και προχωράς λες και είσαι μόνος, λες και δεν υπάρχει ζωή και άνθρωποι, απλά και μόνο για ένα λόγο που μονάχα εσύ γνωρίζεις…

Για τον δικό σου λόγο.

Απλά γιατί όλοι μας, κάτι αγαπήσαμε, κάτι χάσαμε και για κάποιον πονέσαμε.

Περνώ κάποιες στιγμές απορώντας μέσα μου, αν υπάρχει στα αλήθεια ζωή, αν υπάρχει κάπου εκεί έξω χαρά και για μένα…

Περπατώ στα στενά δρομάκια, σε ένα πανέμορφο πάρκο, βλέποντας ψηλά τον ουρανό, την γαλήνη των αστεριών και αντί να χαίρομαι που Ο Θεός μου έδωσε την καρδιά μου, το σώμα μου, την υγεία μου, να χαμογελάω γιατί, μπορώ να περπατάω, να βλέπω, να αναπνέω, να μυρίζομαι, να νοιώθω και να αισθάνομαι….να είμαι χαρούμενη που υπάρχω…κλαίω….

Κλαίω για όλα όσα θέλω και δεν μπορώ να έχω,

Κλαίω που δεν σε έχω, Κλαίω για όλα όσα έγινα,

Κλαίω για όλα όσα μου συμβαίνουν.

Γελάω,

Δεν γελάω, γελάνε μαζί μου…

Γελάτε μαζί μου γιατί είμαι διαφορετική…

Εγώ γελάω μαζί σας γιατί είστε όλοι οι ίδιοι…

Με τη γλώσσα της καρδιάς θα σου μιλώ και με τα χέρια θα σου λέω παραμύθια στης αγάπης μας τις ράγες θα κυλώ ταξιδεύοντας στου ονείρου την αλήθεια

Στης ψυχής την αμμουδιά θα περπατώ τραγουδώντας της ζωής μας τα γραμμένα και στης σκέψης τη χορδή θ΄ακροβατώ σ΄ένα μέλλον που δεν ήτανε για μένα

Με τους ήχους της σιωπής θα σου μιλώ με μουσική το σ΄αγαπώ θα σου χαρίζω την αλήθεια μια στιγμή θα ξεγελώ αφού τ΄όνειρο καρδιά μου δεν ορίζω

Στης ψυχής την αμμουδιά θα περπατώ τραγουδώντας της ζωής μας τα γραμμένα και στης σκέψης τη χορδή θ΄ακροβατώ

σ΄ένα μέλλον που δεν ήτανε για μένα