Όσο για τον εγωισμό σου..
Σταμάτα, δεν είναι σωστό.
Όταν υπάρχει αυτό, χάνεις πολλά όμορφα και πολλές ευκαιρίες της ζωής σου.
Κοίτα..
Αν δεν ήσουν εγωιστής… ακόμα μπορεί και να ήσουν με αυτήν που αγάπησες στ’ αλήθεια, όχι εμένα.. εγώ απέχω πολύ, πάρα πολύ απ’ αυτό.
Δεν με αγάπησες αυτό μην το λες.
Με αγαπούσες, όπως μια συνήθεια σου…
Τόσο απλή όπως το «αγαπώ να κάνω μπάνιο» πρέπει να κάνεις μπάνιο και σου αρέσει… πρέπει να ήσουν μαζί μου και σου άρεσε.. όμως η συνήθισα σου αυτή ξενέρωσε και έτσι την έβγαλες από την ζωή σου, χωρίς καν να σκεφτείς τα δικά μου θέλω, τα δικά μου αισθήματα, τις δικές μου πράξης και όλα..
Είδες κάτι, σκόνταψες και είπες «άντε γεια» δεν το πήδηξες και να πεις «όχι δεν θα λυγίσω, θα προχωρήσω και ας ξανά κουτσουφλήσω» σημασία στην ζωή δεν έχει να φεύγεις αλλά μάθε ότι…
Η μεγαλύτερη μας δόξα δεν συνίσταται στην αποτυχία μας, αλλά στο να σηκωνόμαστε κάθε φορά που πέφτουμε...
Αυτό θα κάνω τώρα ποια…
Με πέταξες, έπεσα, με κολότριψες, με κατέστρεψες αλλά κοίταξε με, πάλι ενώθηκα, ένωσα όλα μου τα κομμάτια και αυτή την φορά πολύ καλά, πάλι είμαι εδώ, πάλι χαμογελώ και πάλι έχω ζωή… και πάλι είμαι καλά..
Πέρασα τόσα και αυτό, όσο και να με πόνεσε, δεν θα με πάρει από κάτω..
Αντίθετα με έφερε ακόμα ποιο ψηλά..
Έπεσα όταν δεν ήμουν εγώ..
Τώρα με βρήκα..
Ανέβηκα και μάθε ότι ακόμα σε αγαπάω..
Αλλά θα τηρήσω το επίπεδο μου και αυτό που έμαθα μια ζωή να κάνω..
Να αγαπάω σιωπηλά.
Ναι όσο και αν δεν ακούγεται αληθινό, σωστό ή κάτι..
Αυτό είναι, σ’ αγάπησα πολύ ποιο πολύ και από μένα…
Σταμάτα, δεν είναι σωστό.
Όταν υπάρχει αυτό, χάνεις πολλά όμορφα και πολλές ευκαιρίες της ζωής σου.
Κοίτα..
Αν δεν ήσουν εγωιστής… ακόμα μπορεί και να ήσουν με αυτήν που αγάπησες στ’ αλήθεια, όχι εμένα.. εγώ απέχω πολύ, πάρα πολύ απ’ αυτό.
Δεν με αγάπησες αυτό μην το λες.
Με αγαπούσες, όπως μια συνήθεια σου…
Τόσο απλή όπως το «αγαπώ να κάνω μπάνιο» πρέπει να κάνεις μπάνιο και σου αρέσει… πρέπει να ήσουν μαζί μου και σου άρεσε.. όμως η συνήθισα σου αυτή ξενέρωσε και έτσι την έβγαλες από την ζωή σου, χωρίς καν να σκεφτείς τα δικά μου θέλω, τα δικά μου αισθήματα, τις δικές μου πράξης και όλα..
Είδες κάτι, σκόνταψες και είπες «άντε γεια» δεν το πήδηξες και να πεις «όχι δεν θα λυγίσω, θα προχωρήσω και ας ξανά κουτσουφλήσω» σημασία στην ζωή δεν έχει να φεύγεις αλλά μάθε ότι…
Η μεγαλύτερη μας δόξα δεν συνίσταται στην αποτυχία μας, αλλά στο να σηκωνόμαστε κάθε φορά που πέφτουμε...
Αυτό θα κάνω τώρα ποια…
Με πέταξες, έπεσα, με κολότριψες, με κατέστρεψες αλλά κοίταξε με, πάλι ενώθηκα, ένωσα όλα μου τα κομμάτια και αυτή την φορά πολύ καλά, πάλι είμαι εδώ, πάλι χαμογελώ και πάλι έχω ζωή… και πάλι είμαι καλά..
Πέρασα τόσα και αυτό, όσο και να με πόνεσε, δεν θα με πάρει από κάτω..
Αντίθετα με έφερε ακόμα ποιο ψηλά..
Έπεσα όταν δεν ήμουν εγώ..
Τώρα με βρήκα..
Ανέβηκα και μάθε ότι ακόμα σε αγαπάω..
Αλλά θα τηρήσω το επίπεδο μου και αυτό που έμαθα μια ζωή να κάνω..
Να αγαπάω σιωπηλά.
Ναι όσο και αν δεν ακούγεται αληθινό, σωστό ή κάτι..
Αυτό είναι, σ’ αγάπησα πολύ ποιο πολύ και από μένα…
