
Έκλαψα τόσο απ' αυτό το χωρισμό κι είπα να δώσω ένα τέλος να πεθάνω μια και δεν έχω στη ζωή προορισμό για ποιον να ζήσω και αν θα ζήσω τι να κάνω.
Να 'ξερες πόσο πόνεσα σ' αυτήν , εδώ την άκρη που με φιλιά μου στέγνωσες το τελευταίο μου δάκρυ..
Περνώ τις μέρες και τα βράδια μου μονάχη και 'χω για σύμβολο τα μαύρα δάκρια με το αβάσταχτο της λύπης το δάκρυ
ζω σ' ένα όνειρο τ' ατέλειωτα αυτά βράδια
ζω σ' ένα όνειρο τ' ατέλειωτα αυτά βράδια
...Να 'ξερες πόσο πόνεσα ...