...Σε αηδίασα..
Έπρεπε να ντρέπεσαι να μου μιλάς..
Αυτά ήταν τα λόγια σου σήμερα…
Το δεύτερο το καταλαβαίνω…
Το πρώτο;
Γιατί το είπες;
Επειδή σκότωσα τρις ψυχές για σένα;
Επειδή σε αγαπάω;
Γιατί;
… και δεν με φίλησες..
… δεν έπινες για αυτό που σου έλεγα… αλλά για σένα και αν άκουγες ότι σου είπα έτσι δεν θα έπινες…
Αλλά θυμάμαι…
Στο είπα στ’ αυτί.
Δεν με φίλησες..
Λες έχω παραισθήσεις…
Τι είναι όλα αυτά που μου λες;
Τι;
Αλήθεια με έκανες αγρίμι..
Δεν ξέρω τι είμαι ικανή να κάνω, αλλά ούτε κι εσύ.
Όσο και να σε αγαπούσα τώρα σε ΜΙΣΩ!
Αλήθεια με καμία δύναμη ή λόγο να έχεις την ευχή μου να μην σε δω μπροστά μου.
