Ξέρω ό,τι κάποια στιγμή θα διαβάσεις ό,τι εγώ σου γράφω τώρα . Το ξέρω γι΄ αυτό το κάνω κι ας μη μου ΄χει απομείνει άλλη δύναμη κι άλλο κουράγιο . Θέλω να πιστεύω ό,τι δεν τέλειωσαν όλα με εμάς . Ό,τι τα όνειρά μας , δεν είναι δυνατόν να χάθηκαν από την μια στιγμή στην άλλη ... Δεν μπορεί ρε γαμώ το ! Δεν γίνεται να χάθηκε η αγάπη μας τόσο εύκολα , τόσο ξαφνικά ...
Τρία βράδια τώρα δεν έχω κλείσει μάτι , δεν έχω φάει τίποτα Πώς είναι δυνατό να μου λές ό,τι με αγαπάς αλλά δεν αντέχεις άλλο να είσαι μαζί μου.
Σε εμένα που έχω περάσει τόσα πολλά για εσένα όπως κι εσύ για εμένα ; Πως είναι δυνατόν να χάθηκαν όλα ; Ξέρω ό,τι είσαι κουρασμένος και πιεσμένος . Σε βλέπω , σε καταλαβαίνω , σε αισθάνομαι . Το ίδιο είμαι κι εγώ , όμως , εγώ δεν το έβαλα κάτω . Δεν σου είπα να χωρίσουμε ... Κι ούτε θα το βάλω . Θα περιμένω αυτό το τηλεφώνημα που είπαμε μόλις ηρεμίσεις κι ας ξέρω μέσα μου ό,τι δεν θα αλλάξει τίποτε γιατί είσαι αγύριστο κεφάλι όπως κι εγώ ... Πόναω ... πολύ !!!
Όλοι μου λένε ό,τι πρέπει να φανώ δυνατή και να συνεχίσω την ζωή μου .
Ελπίζω , να βρώ κάτι . Έστω , κάπου να κλείσω τα μάτια μου κι ας ξέρω ό,τι δεν θα κοιμηθώ ... Πως να κοιμηθώ μακριά σου ; Μου λές ; Εμείς , που μπλέκαμε ο ένας στην αγκλιά του άλλου και μέναμε έτσι ως το πρωί ... πως θα κοιμόμαστε χώρια τώρα ; Δεν ξέρω τι άλλο να σου γράψω ...
Πόσο δύσκολο είναι να πονάς και να θέλεις να σταματήσεις τον πόνο και να μην έχεις το θάρρος όχι γιατί φοβάσαι εσύ . Αυτό , να το ξεκαθαρίσουμε , αλλά , γιατί σκέφτεσαι τους άλλους
δεν θέλω να σκε΄φτομαι κανέναν σας ! Θέλω μια φορά , μια μόνο , να σκεφτώ τον εαυτό μου κι αυτή την πόρνη την ψυχή μου που μου την έχετε γαμήσει όλοι ...
Ένα φτερό μου είχε απομείνει κι αυτό το τσάκισες . Κι αν είμαι ακόμη εδώ είναι γιατί όλοι στο τέλος πέρνουν μια διορία . Την ζήτησα και την πήρα μετά από πολύ κόπο ... Δεν με νοιάζει τίποτε πιά αν δεν ήμαστε μαζί . Ας πάω στο διάολο ! Γιατί , εκεί θα πάω αν δεν θελήσεις να είμαστε και πάλι μαζί, έστο να σε δω, για λίγο και ξέρω ό,τι δεν θα το κάνεις . Ξέρω , ό,τι θα φύγεις και θα πας να πιείς ή θα βρείς καμιά να περάσεις καλά και να πνίξεις τον πόνο σου γιατί ξέρω ό,τι πονάς ..
Ελπίζω , να βρώ την δύναμη να βγώ από αυτή την πόρτα και κάποια στιγμή να ξαναμπώ και να με περιμένεις γιατί αν δεν συμβεί αυτό εγώ τέλειωσα ! Δεν είναι απειλή , είναι η αλήθεια μου ! Όπως με γαμάτε , έτσι θα γαμήσω κι εγώ τον εαυτό μου ! Η κλωστή που είχαμε πεί έσπασε κι εγώ στο πάτωμα σου ζητώ να μαζέψεις τα κομμάτια μου ... Κάνε το σε παρακαλώ ... Ηρέμισε και κάνε το ! Μη με χαραμίσεις , μη μας χαραμίσεις ...
Σε αγαπάω τόσο πολύ που πονάω αφόρητα ... Με αγαπάς τόσο πολύ που μπορείς να με σκοτώσεις αφήνοντάς με ; Ρε " βλαμμέμο " μη μας διαλύεις ... Μην το βάζεις κάτω ! Μη με αφήνεις να το βάζω κάτω ! Ένα τηλεφώνημα ... Όλη μου η ζωή ένα τηλεφώνημα
ένα βράδυ πρίν από καιρό εμάς τους δυό στο αμάξι πλάι σε μια αλάνα άδεια και στο κέντρο της ένα δέντρο με ένα ολόγιωμο φεγγάρι να φωτίζει τα πρόσωπά μας γεμάτα από δάκρυα . Εμένα να κλαίω στην αγκαλιά σου και να σου λέω ό,τι δεν αντέχω άλλα εμπόδια και να λες "θα είμαι δίπλα σου"
Να ΄ξέρες πόσο ανάγκη σε ΄χω αυτή τη στιγμή ... Πόσο ανάγκη έχω να δω έστω τη θολή σκιά του προσώπου σου να καθρεφτίζεται στην λίμνη που σχημάτισαν τα δάκρυα μου . Πόσο ανάγκη έχω να νιώσω τα φτερά σου να με κλείνουν μέσα τους και τις άκρες των δαχτύλων σου ν΄ αγγίζουν δειλά κάθε ίχνος του κορμιού μου αφήνοντας ΄πάνω τ΄ αποτυπώματά σου ...
Θέλω , ν΄ακούσω τον ήχο της φωνής σου , να δω το βλέμμα σου να καρφώνεται ΄πάνω μου και να αισθανθώ την ανάσα σου να γίνεται ένα με την δική μου ... Θέλω , να μου μιλάς και εγώ να στέκομαι σιωπηλή και ν΄ αποτυπώνω στην μνήμη τον ήχο της φωνής σου σαν να ΄ναι η τελευταία φορά που τον ακούω και τρέμω μη τον χάσω ... Γιατί , ξέρω ό,τι κάποια στιγμή θα τον χάσω κι ας μη το θέλω ...
Σε παρακαλώ , άπλωσε κι απόψε τα λευκά φτερά σου κι έλα κοντά μου
Πες μου , μονάχα ποιο μονοπάτι πρέπει ν΄ακολουθήσω για να φτάσω στον δρόμο που θα με φέρει σε ΄σένα . Δεν με νοιάζει τι εμπόδια θα συναντήσω , ξυπόλυτη ΄πάνω στ΄ αγκάθια θα διανύσω την απόσταση που μας χωρίζει για να μυρίσω τ΄ άρωμα του κορμιού σου έστω κι από μακριά ... Πες μου , τον δρόμο κι ας μην αισθανθούν τα χείλη μου την γεύση των δικών σου . Εγώ , θα έρθω σέρνοντας το εγώ μου ως εκεί απλά και μόνο για να πω ό,τι περπάτησα στον δρόμο που πατάς ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου